บทที่ 35 คิดถึง ห่วงใย ใจเจ็บ (03)

โดยเรื่องหนักใจถาโถมธีมะอย่างไม่ยั้งเมื่อย่างเท้ากลับมาถึงบ้านหลังโตของตน มารดาก็ยื่นบางอย่างมาให้ จนต้องยกคิ้วขึ้นสูงด้วยความสงสัย

             “แม่เอามาให้ผมทำไมครับ” เขาร้องถามเมื่อมารดายัดกุญแจใส่มือ

“แล้วนั่นแม่เตรียมจัดกระเป๋าจะไปไหน”

             “แม่จะไปเที่ยวยุโรปสักสามสี่อาทิตย์ ไปกับคุณห...